متهم ، ولی بی گناه

حالا که به خاطر تو بر روی دلم پا گذاشتم چند لحظه نیز به من نگاه بینداز!

حالا که به خاطر تو از صبح تا شب گریه میکنم ، 

 یک لحظه نیز به حرف دلم گوش کن!

چرا به بیراهه میروی ، دیگر بهانه هایت برایم تکراری شده ،

 بی وفایی کار همیشگی ات شده!

نمیخواهم اینبار نیز من مجرم این قصه ی تلخ باشم، 

نمیخواهم اینبار هم من متهم ردیف اول باشم!

من که گناهی نکردم ای خدا ،  

چرا اینگونه باید در عذاب لحظه های عاشقی باشم!

نه اینبار عاشق شدنم گناه نبود ،  

این احساس پاک قلب بیچاره ی من بود ، 

که تو باور نکردی و قلبم را زیر پاهایت له کردی!

تو باور نکن اما من به اندازه ی تمام بی محبتی هایی 

 که به من کردی دوستت دارم!

تو مرا از خانه قلبت بیرون بینداز ، من در خانه ی قلبت مینشینم ، 

تو به من محبت نرسان ، من در همانجا میمیرم!

به خاطر تو غرورم را شکستم ، حرف دلم را باور نکردم 

 و باز به انتظارت نشستم 

لحظه ای برگرد و ببین که من با التماس در خاکت نیز سجده کردم!

با وجود تمام بی محبتی هایت ،حالا که به خاطر تو همه ی زندگی ام را 

فدایت کردم ،راضی نیستم که تو حتی یک 

 تار مویت را فدای عشق بی پایانم کنی ! 

تو مرا از خانه قلبت بیرون بینداز ، من در خانه ی قلبت مینشینم ، 

تو به من محبت نرسان ، من در همانجا میمیرم!

داستان یک عشق

يكي بود يكي نبود
يه روزي از روزا
با يه دختري آشنا شدم.
اون اولا واسم مثل يه دوست خوب بود.
يه دوست كه باهاش بتونم راحت درد دل كنم.
ولي كم كم خيلي بهش عادت كردم.
واسم با ديگران متفاوت بود.
عاشقش شدم.
عشق اولم بود.
نمي دونستم چه جوري بهش بگم.
چه جوري نشون بدم
كه دوستش دارم.
روز ها گذشت.
من هم هر كاري كه مي تونستم مي كردم
كه بهش نشون بدم كه دوستش دارم.
يه روز قلبمو تقديمش كردم٬
قلبمو پس داد!
دختر عجيبي بود. اصلا توو خط عشق و عاشقي نبود.
همين جور عاشقش موندم...
يه روز اومد گفت:
" اين دوستمه اسمش سعيد هست."
يهو يه چيزي قلبمو فشار داد.
بغضمو خوردم و لبخند زدم گفتم:
"خوشبختم."
ديگه چيزي از دلم نمونده بود.
اون لبخند از ته دل نبود.
فقط ماهيچه هاي صورتم بودن كه به صورت يك لبخند شكل گرفته بودند.
كه باز هم ناراحت نشه!
يه روز درحالي كه گريه مي كرد به خونم اومد و گفت:
"با هم جرو بحثمون شده. مي تونم پيشت بمونم؟"
با اين حال كه مي دونستم اين قلبمه كه باز هم بايد درد بكشه و جيك نزنه٬

لبخند زدم و گفتم:
"بله كه مي توني."
بغلش كردم و سرش رو گذاشتم رو شونم كه گريه كنه تا آروم بشه...
چندين ماه گذشت...
يه روز بهم زنگ زد و گفت:
"پنجشنبه هفته ي ديگه عروسيم هست. كارت دعوتو كي بيارم خونتون بهت بدم؟"
ديگه نمي فهميدم چي ميگه.
منگ شده بودم.
يهو ديدم داره ميگه:
"... كوشي؟ الوووووو...."
گفتم: "اينجام. اينجام. يه لحظه رفتم تو فكر."
گفت: "تو هميشه وقتي با من حرف مي زني ميري تو فكر!"
گفتم: "فردا خونه هستم. حدود ساعت پنج بيا دعوت نامه رو بده."
....
اون شب اصلا خوابم نمي برد. خُل شده بودم.
ياد اون روزهاي اول كه تازه باهاش آشنا شده بودم افتاده بودم.
خلاصه با هزار تا وول خوردن و كلنجار رفتن تونستم يه سه ساعت بخوابم.
فردا ساعت پنج زنگ در به صدا در اومد.
خودش بود. بازم سر ساعت!
در رو باز كردم.
به چشماش زل زدم.
هنوزم عاشقش بودم. ولي ...
گفت:
"يوهو. كجايي؟ بيا اينم دعوت نامه. پنجشنبه مي بينمت."
تا پنجشنبه بياد
٬
‌ نمي دونم چه جوري زندگي كردم.
همه چيز واسم مثل جهنم بود.
نمي تونستم تحمل كنم.
به سيگار و مشروب هم عادت نداشتم.
دوست داشتم برم بالاي يه كوهي و تا دلم مي خواد داد بزنم.
....
پنجشنبه كت شلوارم رو پوشيدم.
به سالن كه رسيدم٬
اونو توو لباس عروس ديدم.
چقدر زيبا شده بود.
اومد جلو و بهم گفت:
"خوش اومدي امين. برو يه جا بشين. اميدوارم بهت امشب خوش بگذره."
دستشو گرفتم و لبم رو آوردم نزديك گوشش و گفتم:
"نه. اومدم اين كادوي ناقابل رو بدم و برم. تو هميشه توو قلب من هستي. منو يادت نره!"
گونش رو بوسيدم و گفتم:
"خداحافظ!"
حالا اين من بودم و تنهايي هام كه بايد تا ابد باهاش مي ساختم

دلم تنگ است

دلم براي کسي تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هديه مي دهد دلم براي کسي تنگ است که با زيبايي کلا مش مرا در عشقش غرق مي کند دلم براي کسي تنگ است که تنم اغوشش را مي طلبد دلم براي کسي تنگ است که قلب من براي داشتنش عمرها صبر مي کند دلم براي کسي تنگ است

دوستت دارم

1000 مرتبه، 900 جمله عاشقانه را در 800 جاي مختلف به 700 زبان، پيش 600 نفر تکرار کردم. 500 نفر، 400 بار آنرا به 300 زبان در 200 برگ ترجمه کردند. آنرا 100 بار براي تو در 90 روز، روزي 80 دقيقه خواندم. 70 جمله را نو 60 بار در 50 روز، روزي 40 بار براي خودت تکرار کردي. 30 بار آنرا آموختي و پس از 20 ساعت، 10 بار از تو 9 سوال کردم. 8 مرتبه به 7 سوال آن 6 بار در فاصله 5 دقيقه جواب دادي. 4 مرتبه تو را در 3 جاي مختلف دعوت کردم. 2 ساعت از تو خواهش کردم تا 1 مرتبه گفتي:

 دوستت دارم

با اخمتان کجای جهان را گرفته اید ؟

از چشمهای من هیجان را گرفته اید                                                                             

                                            این روزها عجب خودتان را گرفته اید

با این سکوت و نگاه و غضب به چشم                                                                         

                                                  حرف و کلام و دهان را گرفته اید

حرف بدی نمی زنم اما شما به فحش                                                                           

                                                از این غزل تمام بیان را گرفته اید

اردیبهشت نیست که اردی جهنم است                                                                         

                                            لبهای سرختان که دهان را گرفته اید

خانم جسارت است ببخشید یک سوال !                                                                      

                                            با اخمتان کجای جهان را گرفته اید ؟

خانم شما که درس نخواندید پس کجا ؟                                                                     

                                            کِی  د کترای زخم زبان را گرفته اید ؟

خانم جواب نامه ندادید بس نبود ؟                                                                          

                                              دیگر جرا کبوترمان را گرفته اید ؟

خانم اجالتاً  برویم  آخر غزل                                                                             

                                       نه اینکه وقت نیست امان را گرفته اید

 

اما به ما نیامده دل کندن از شما ...

ای کاش

اي کاش انتظار پاياني داشت تا من مي توانستم باز آن دستان پر مهرت را بگيرم و براي آخرين

بار بر آن بوسه زنم.


اي کاش انتظار پاياني داشت تا من دوباره تو را در آغوش بگيرم و براي آخرين بار وجودت را


حس کنم. اي کاش انتظار پاياني داشت تا من در آغوش تو ميمردم.اي کاش اين انتظار طاقت


فرسا تمامي داشت تا من نواي عاشقانه از ديدار تو سر مي دادم.


اي کاش انتظار پاياني داشت تا من براي آخرين بار غرق در نگاه پر محبتت مي شدم.


اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من دستانت را مي گرفتم و در اين غربت تنهايي غرق


نمي شدم.اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا مي توانستم براي آخرين بار گل رويت را ببينم


اي کاش مي تونستم سر روي شونه هات بذارم و اشک شرم و پشيماني را در دامانت بريزم.


اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من مي توانستم تو را ببينم و دستان گرمت که دست


 احساس عشق است را حس کنم.اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من براي آخرين بار


نواي عاشقانه را از ديدارت سر مي دادم و با فريادي از اعماق وجودم دوستت دارم را فرياد


مي زدم.اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من مي توانستم براي آخرين بار تو را در کلبه ي


قلبم حس کنم.اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا ما باهم پيوند سر مي داديم اي کاش...


اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من مي توانستم براي آخرين بار بر پيشاني ات بوسه


عشق زنم و بعد بميرم اي کاش...


 اي کاش اين انتظار پاياني داشت تا من قبل ازمرگ خودتو رادوباره ببينم و بعدازديدار تو بميرم.


اي کاش مي تونستم... اي کاش... ولي ديگر تقدير رغم خورده است و وقت رفتن آمده است و


من بدون ديدن روي گلت بايد بميرم

شب

باز شب شد چقدر تنهايم                      گفته بودي كه شبي مي آيم

باز شب شد و از پنجره ام                   همچنان راه تو را مي پايم

كنج اين پنجره ها شب همه شب             منم و گريه و هاي و هايم

پشت اين پنجره ها تا به سحر                پنجه بر پيكر شب مي سايم

نكند بيهوده عمر خود را                      پشت اين پنجره مي فرسايم

نكند بيهوده تكرار شود                        قصه ي چشم به راهي هايم

باز چون ديشب و شب هاي دگر             مي روم پنجره را بگشايم

باز شب شد شب و از پنجره ام              همچنان راه تو را مي پايم...

 

کاش میشد

کاش میشد عشق را ابراز کرد

یا که عشق را با سحر اغاز کرد

لحظه به لحظه دم به دم ساعت به ساعت خواهمت

گر خوشم یا نا خوشم در هر دو حالت خواهمت

کاشکی  پرنده پر نداشت

در سراشیبی تقدیر

   نام مرا

      با نام تو تشنه کرده اند

          و رفتنت را

             بر دلم داغ نهاده اند

                دریغ

                   از دریایی که در چشمهایت نشسته است

                       بی آنکه بخواهد

                           آیینه ها را آبی ببیند

                              یادگار ردپای انتظارت آمدنت را دریاب

                                  که تکرار آبی ترین زلال ها

                                      در پیوسته ترین اشتیاق های رسیده ی ابدیت

                                           تو را تداعی می کند

                                               برو به فکر من نباش

                                                   برو به پای من نسوز

                                                       برو به فکر من نباش

                                                           من یه جوری سر میکنم

                                                               زندگی رو با سختیاش........ا

                                                                   با که درددل کنم؟

                                                                       با کسی که پرنده بود برام؟

                                                                          با کسی که اشیانه بود

                                                                             دلم به چه خوش بود

                                                                                 کاشکی  پرنده پر نداشت

                                                                                     از پریدن خبر نداشت

                                                                                         درخت باغ آرزوش

                                                                                            دغدغه تبر نداشت

عروسک

چرا عاقل كند كاری كه بازآرد پشيمانی؟

تو از دردی كه افتادست بر جانم چه می دانی؟
دلم تنها تو را دارد ولی با او نمی مانی
تمام سعی تو كتمان عشقت بود در حالی
كه از چشمان مستت خوانده بودم راز پنهانی
فقط يك لحظه آری با نگاهی اتفاق افتاد
چرا عاقل كند كاری كه بازآرد پشيمانی؟

حرف اضافه

شاید برای تو

فرقی نمی کند

حرفی که از سر درد است

حرفی که از ته دل

با حرفهای بی سر و بی ته!

اما بدان

"من" از "تو" هیچ نمی خواهم

"من با تو" آرزوی محالی است

من در تو کودکیم را

                   دنبال می کنم

حرفی بزن!

تا پیش از آنکه باز

 میان من و تو را

یک مشت حرف زائد و بی ربط

پر کند

یا پیش از انکه

                 خاک دهان من و تو را...

مگذار

 حرفی در این میانه بماند

"من"

       "تو"

اصلا فقط تو

بی هیچ حرف اضافه !